Blog

In het congrescentrum Diamant te Brussel ging het 2de coachcongres door georganiseerd Energy Lab. Het werd een inspirerende dag sprekers als Pieter Van den Hoogeband, Jacco Verhaeren (diens coach), Paul Van den Bosch en anderen. Het was een inspirerende dag waar ieder zichzelf respecterende coach moest aanwezig zijn. Dus ik zakte af naar Brussel.

Je kan een heel verslag schrijven van elke spreker maar een samenvatting van de onderwerpen die ik onthouden heb is meer op zijn plaats.

Het eerste wat mij opviel was de passie, gedrevenheid en vuur dat elke spreker had. Want als je top wil zijn dan zijn dit toch onontbeerlijke eigenschappen die je dient te hebben. Dit kwam in verschillende presentaties ook aan bod.

Wat ook fel naar boven kwam was het ‘hogere’ doel dat iedereen voor zichzelf had. Gaande van wereldrecords zwemmen over structurele veranderingen aanbrengen in een sporttak tot zelfs het mee helpen de Olympische spelen binnen te halen.

De passie om met mensen te werken en verder te kijken zijn in mijn ogen (en die van de sprekers) onontbeerlijk. Want uiteindelijk sta je ten dienste van je sporter maar evengoed telt de omgekeerde redenering. Deze dualiteit wordt soms vergeten want SAMEN kom je tot ongewone prestaties.

Uniek prestaties worden gemaakt door unieke ideeën en werkwijzen. Het ‘out of the box’ denken kan tot zaken leiden die op eerste zicht onmogelijke doelen. Jij en de sporter staan hier niet alleen voor in maar ook de entourage rond sporter en coach.

Over alles kan je nog dagen schrijven en vertellen maar de allerbelangrijkste conclusie in het heel het verhaal is dat moderne coaching een combinatie is van wetenschap, leiderschap en kunst om ongewone sportprestaties te leveren.

Conclusie: Coachen is een vak en geen bijkomstigheid. Als jij het als coach dit niet serieus neemt waarom wil je dan dat sporters dit doen.

Maarten Gybels